Τοπ προϊόντα

Πώς να αφαιρέσετε τα αιωρούμενα σωματίδια χρησιμοποιώντας την πήξη και την κοκκίλωση; Η πήξη και η φλοκκάλωση είναι σημαντικές διαδικασίες που χρησιμοποιούνται σε εγκαταστάσεις επεξεργασίας νερού και λυμάτων για την αφαίρεση αιωρούμενων σωματιδίων από το νερό.Συχνά χρησιμοποιούνται μαζί για την αποτελεσματική αφαίρεση σωματιδίων που διαφορετικά θα προκαλούσαν το νερό να είναι θολό ή με χρώμαΕξηγούμε τι είναι η πήξη και η φλοκούλωση, πώς λειτουργούν, και τα τυπικά βήματα που περιλαμβάνονται στη χρήση τους για την αποσαφήνιση του νερού. Τυπική διαδικασία πήξης και φλοκώσεως Η τυπική διαδικασία πήξης και φλοκισμού σε μονάδα επεξεργασίας νερού περιλαμβάνει τα ακόλουθα βήματα:   1. Δοσολογία του πήξης - Το πήξη (π.χ. θειικό αλουμίνιο) προστίθεται και αναμιγνύεται γρήγορα με το νερό. Αυτό επιτρέπει τη διασπορά του πήξης και την άμεση αποσταθεροποίηση των σωματιδίων.   2. Μεταμίευση με φλας - Το νερό αναμιγνύεται γρήγορα για να προωθηθεί η διασπορά του πήξης και η ομοιόμορφη αποσταθεροποίηση των σωματιδίων.   3Το νερό περνά από μια περίοδο ήπιας αλλά συνεχούς ανάμειξης για την ανάμειξη.   4Αποσύνθεση - Το νερό ρέει σε λεκάνες αποσύνθεσης όπου τα βαριά κοπάδια αποθηκεύονται από τη βαρύτητα και απομακρύνονται.   5Φιλτράρισμα - Το καθαρισμένο νερό υποβάλλεται συχνά σε πρόσθετη φιλτράρισμα των κόκκων μέσων για τη συλλογή τυχόν υπολειπόμενων κοκκίων και σωματιδίων.   6. διόρθωση του pH - μπορεί να χρειαστεί να προστεθούν οξέα ή βάσεις μετά την πήξη για να επαναπροσαρμοστεί το τελικό pH για τη διανομή.   Συμπεράσματα   Η πήξη και η κοκκίλωση με τη χρήση χημικών ουσιών όπως το θειικό αλουμίνιο είναι μια σημαντική διαδικασία επεξεργασίας που χρησιμοποιείται για τη συγκέντρωση αιωρούμενων σωματιδίων στο νερό σε μεγαλύτερες ομάδες για αποτελεσματική αφαίρεση.Η πήξη αποσταθεροποιεί τα φορτία σωματιδίων, ενώ η φλοκκαλίωση προκαλεί συγκρούσεις και συγκέντρωση μέσω απαλού αναμειγνύματος.Με την ορθή εφαρμογή, οι διαδικασίες αυτές μπορούν να διασαφηνίσουν το θολό νερό δημιουργώντας σχηματισμούς κοκκίων που αποθηκεύονται, παράγοντας ένα καθαρότερο απόβλητο για την παροχή.

Ποια είναι η διαφορά του θρεπτικού και του φλοκωτικού Η βασική διαφορά μεταξύΣυσσωρευτέςκαιΦλοκκούντεςΗ μέθοδος αυτή βασίζεται στις αρχές λειτουργίας τους, στα μοριακά χαρακτηριστικά τους και στα στάδια συγκέντρωσης των σωματιδίων που στοχεύουν στην επεξεργασία νερού. Όψη Συσσωρευτές Φλοκουλάντες Βασικός ορισμός Ουσίες που εξουδετερώνουν το αρνητικό φορτίο των κολλοειδών σωματιδίων στο νερό, αποσταθεροποιώντας τα και κάνοντάς τα να συγκρούονται και να συγκεντρώνονται σε μικρά, πυκνά σμήνη. Ουσίες που χρησιμοποιούν μακρές μοριακές αλυσίδες για να απορροφήσουν και να γεφυρώσουν μικρά αποσταθεροποιημένα κοκκίνια, σχηματίζοντας μεγάλα, χαλαρά και αποθηκεύσιμα κοκκίνια. Μοριακό χαρακτηριστικό Κυρίως ανόργανα άλατα με μικρό μοριακό βάρος, χωρίς μεγάλες μοριακές αλυσίδες. Κυρίως οργανικά πολυμερή με μακρές, διακλαδισμένες μοριακές αλυσίδες, ισχυρή ικανότητα γέφυρας. Αντιπροσωπευτικά παραδείγματα Ανόργανα άλατα: θειικό αλουμίνιο, χλωριούχο σίδηρο, χλωριούχο πολυαλουμίνιο (PAC), θειικό σίδηρο Οργανικά πολυμερή: Πολυακρυλαμίδη (PAM), κατιανική πολυακρυλαμίδη (CPAM), ανιονική πολυακρυλαμίδη (APAM). Μηχανισμός εργασίας 1- Αποστράγγιση φορτίου: Εξάλειψη της αντεπιδράσεως μεταξύ αρνητικά φορτισμένων κολοειδών. 2Συμπίεση διπλού ηλεκτρικού στρώματος: Μειώνεται το πάχος του διπλού ηλεκτρικού στρώματος του κολοειδούς για να προωθηθεί η σύγκρουση σωματιδίων. 1. Σύνδεση απορρόφησης: Οι μακρές μοριακές αλυσίδες απορροφούν πολλά μικρά φύλλα ταυτόχρονα. 2Πίεση δικτύου: σχηματίζουν ένα δίκτυο πολυμερών για να παγιδεύουν μικρά σωματίδια και αιωρούμενη ύλη. Χαρακτηριστικά των κοκκοειδών Παράγουν μικρά, πυκνά και συμπαγή κοπάδια· γρήγορη αρχική ταχύτητα συγκέντρωσης. Παράγουν μεγάλες, χαλαρές και πορώδεις νιφάδες· εύκολο να εγκατασταθούν ή να φιλτραριστούν. Στάδιο χρήσης Χρησιμοποιείται στηνπρωτογενές στάδιοτης επεξεργασίας του νερού (στάδιο πήξης) για να σπάσει τη σταθερότητα των κολοειδών. Χρησιμοποιείται στηνδευτερογενές στάδιο(στάδιο φλοκούλασης), συνήθως προστίθενται μετά από τα πήγματα για την ενίσχυση της ανάπτυξης των κοπαδιών. Απαιτούμενη δοσολογία Απαιτείται σχετικά υψηλή δοσολογία για την επίτευξη ουδετερότητας φορτίου. Μια πολύ χαμηλή δόση είναι επαρκής λόγω της ισχυρής επίδρασης γέφυρας των μακρών αλυσίδων. Συμπληρωματικά Βασικά Σημεία Συνεργατική εφαρμογή Στην πραγματική επεξεργασία νερού (π.χ. αποχρωματισμός λυμάτων, αφαίρεση θολού), τα πήγματα και τα φλοκκωτικά χρησιμοποιούνται συχνά μαζί.Προστίθεται αρχικά PAC (πηκτικό) για την αποσταθεροποίηση των κολοειδών σωματιδίων, στη συνέχεια, προστίθεται μια μικρή ποσότητα PAM (φλοκουλάνου) για να σχηματιστούν μεγάλα φύλλα, γεγονός που βελτιώνει σημαντικά την αποτελεσματικότητα της ιζηματοποίησης. Ειδική περίπτωση: Ανόργανα πολυμερή φλοκωτικά Ορισμένα ανόργανα πολυμερή (π.χ. πολυφαιρικό θειικό) έχουν ιδιότητες πήξης και αδύναμης φλοκισμού, αλλά η ικανότητά τους να συνδεθούν είναι πολύ πιο αδύναμη από τα οργανικά πολυμερή φλοκωτικά.

Τι είναι το αποχρωματικό στο νερό και πώς λειτουργεί για την απομάκρυνση της χρώσης των αποβλήτων DCA-58 Αποχρωματικό με νερόΑναφέρεται σε μια κατηγορία χημικών ή σύνθετων υλικών που μπορούν να αφαιρέσουν ουσίες που προκαλούν χρώμα από χρωματισμένα λύματα, μειώνοντας ή εξαλείφοντας έτσι τη χρωματικότητα του νερού.Χρησιμοποιείται ευρέως στην επεξεργασία βιομηχανικών λυμάτων όπως η εκτύπωση και η βαφή, την κατασκευή χαρτιού, τα υφάσματα, την επεξεργασία τροφίμων και τη χημική βιομηχανία. Βασικοί μηχανισμοί εργασίας Αγγειορρόπηση και Φλοκάλωση Οι περισσότεροι ανόργανοι αποχρωματιστές (π.χ. θειικό σίδηρο,Πολυαλουμινίου χλωριούχου) και οργανικά αποχρωματικά πολυμερή λειτουργούν εξουδετερώνοντας το αρνητικό φορτίο των χρωματιστών κολλοειδών σωματιδίων στο νερόΤα φύλλα αυτά μπορούν στη συνέχεια να διαχωριστούν από το νερό μέσω ιζηματοποίησης ή φιλτραρίσματος, επιτυγχάνοντας αποχρωματισμό. Απορρόφηση Τα απορρόφητα αποχρωματικά μέσα όπως ο ενεργός άνθρακας, ο βεντονίτης και ο τροποποιημένος ζεόλιτος έχουν πορώσιμες δομές με μεγάλες επιφανειακές περιοχές.χρωστικές ύλες) στις επιφάνειες τους για τον καθαρισμό του νερού. Χημική υποβάθμιση Οξειδωτικά αποχρωματικά (π.χ. υπεροξείδιο του υδρογόνου, διοξείδιο του χλωρίου, όζον) διασπούν τις ομάδες χρωμοφόρων σε χρωματιστές ουσίες μέσω χημικών αντιδράσεων,Μετατρέποντας τα χρωματιστά μακρομόρια σε άχρωμα μικρά μόρια. Βασικοί τύποι αποχρωματικών ουσιών για το νερό Τύπος Αντιπροσωπευτικά παραδείγματα Σενάρια εφαρμογής Ανόργανες αποχρωματικές ουσίες Χλωρίδιο σιδήρου, χλωρίδιο πολυαλουμινίου (PAC), θειικό αλουμίνιο Απορρίμματα εκτύπωσης και βαφής, απορρίμματα παραγωγής χαρτιού με υψηλή θολούρα Οργανικοί αποχρωματιστές πολυμερών Κατιονική πολυακρυλαμίδη (CPAM), ρητίνη δικανδιαμίδης-φορμαλδεΰδης Απορρίμματα χρωστικών υψηλής συγκέντρωσης, υφαντικά απορρίμματα Αρσέρβια αποχρωματικά Ενεργοποιημένος άνθρακας, τροποποιημένος πηλός, ρητίνη Προεπεξεργασία χρωματιστών λυμάτων χαμηλής συγκέντρωσης, πόσιμου νερού Οξειδωτικοί αποχρωματιστές Όζον, υπεροξείδιο του υδρογόνου, αντιδραστήρα Fenton Βιοδιασπώμενα έγχρωμα απόβλητα, τοξικά απόβλητα χρωστικών Βασικά χαρακτηριστικά εφαρμογής Υψηλή αποδοτικότητα: Μπορεί να μειώσει γρήγορα τη χρωματικότητα των λυμάτων, και το ποσοστό αποχρωματισμού μπορεί να φτάσει πάνω από 90% για τα περισσότερα λυματα των χρωστικών. Πολλαπλομορφία: Προσαρμόζεται σε διάφορους τύπους χρωματιστών υδάτων, συμπεριλαμβανομένων των ανιονικών, κατιονικών και μη ιονικών λυμάτων χρωστικών. Συνεργατική επίδραση: Όταν χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με θρεπτικά ή φλοκκωτικά, μπορεί να βελτιώσει τον ρυθμό αφαίρεσης των αιωρούμενων στερεών και των ΟΔΚ κατά τη διάρκεια της αποχρωματισμού. Χρειάζεστε να μάθετε για τοβήματα εργαστηριακής δοκιμήςενός συγκεκριμένου τύπου αποχρωματιστή νερού;