Rol en selectie overwegingen van niet-onionische flocculanten

Niet-ionische vlokmiddelen zijn in water oplosbare polymeer- of polyelektrolytverbindingen. Vanwege de aanwezigheid van een bepaald aantal polaire groepen in hun moleculaire ketens, kunnen ze gesuspendeerde vaste deeltjes in water adsorberen, bruggen vormen tussen deeltjes of ladingen neutraliseren om deeltjes te aggregeren tot grotere vlokken. Daarom kunnen ze de sedimentatie van gesuspendeerde deeltjes in de oplossing versnellen, de klaring aanzienlijk versnellen en de filtratie bevorderen. Dus, wat zijn de rollen en selectiecriteria van niet-ionische vlokmiddelen? Dit artikel zal ze introduceren.

Niet-ionische vlokmiddelen zijn polymeerverbindingen, met moleculen gevormd door lange ketens van identieke basiseenheden. Deze moleculen vormen structuren die bestaan uit macromoleculen in water die kleine deeltjes in water kunnen adsorberen, waardoor vlokken ontstaan. Niet-ionische vlokmiddelen werken voornamelijk op de volgende twee manieren:

De moleculaire structuur van niet-ionische vlokmiddelen kan kleine deeltjes in water adsorberen en ze op hun plaats fixeren. Door intermoleculaire krachten ontstaat er een aantrekkingskracht tussen de deeltjes, en de deeltjes kunnen door stroming of centrifugale bewerkingen op één punt worden verzameld om het behandelingseffect en de efficiëntie te verbeteren.

Wanneer er voldoende moleculen in niet-ionische vlokmiddelen aanwezig zijn, vormen ze macromoleculaire structuren die de meeste kleine deeltjes in water kunnen adsorberen, waardoor interacties tussen de deeltjes ontstaan. Deze deeltjes combineren geleidelijk tot grotere deeltjes, die uiteindelijk neerslaan of eruit worden gefilterd.

• De impact van klimaatverandering (temperatuur) op de selectie van vlokmiddelen.
• Selectie van het molecuulgewicht van het vlokmiddel op basis van de vereiste vlokgrootte in het behandelingsproces.
• De hydrolysegraad van het vlokmiddel moet door middel van experimenten worden geselecteerd.
• De vloksterkte kan worden verbeterd door het molecuulgewicht van het niet-ionische vlokmiddel te verhogen.
• Het vlokmiddel moet volledig worden gemengd en opgelost met het slib vóór de behandeling.
• De selectie van vlokmiddelen moet volledig rekening houden met proces- en apparatuurvereisten.

Niet-ionische vlokmiddelen kunnen de sedimentatie van gesuspendeerde deeltjes in vloeistoffen versnellen, de helderheid aanzienlijk versnellen en de filtratie bevorderen. Ze worden voornamelijk gebruikt in de vlokvorming en sedimentatie van diverse industriële afvalwaters, zoals afvalwater uit de papier- en pulpindustrie, mijnbouw- en metaalraffinaderijafvalwater, en afvalwater van staal- en steenverwerkingsfabrieken.

Samenvattend. niet-ionische vlokmiddelen zijn wijdverbreide chemische middelen op het gebied van waterbehandeling. Hun belangrijkste rol is het vlokken en aggregeren van kleine deeltjes die in water zijn gesuspendeerd om de waterkwaliteit te zuiveren. Verschillende toepassingsscenario's vereisen de selectie van geschikte niet-ionische vlokmiddelen en bijbehorende behandelingsprocessen om betere resultaten te bereiken.